mrt. 2009

Een beetse humor

Het zal je maar overkomen. Je bent een bekende figuur in Vlaanderen, zo iemand waarvan elk woord nieuws is - excuseer, ik bedoel eigenlijk 'het nieuws haalt'. Dat is niet hetzelfde - en die meteen overal wordt geciteerd. Een minister bijvoorbeeld.
Tegelijk ben je ook iemand met een beetje gevoel voor humor. Vertel je al eens graag een grap, liefst van de absurde soort, genre Monty Python, en doe je dat dan nog het liefst van al met een uitgestreken gezicht.
Dan neem je hier ten lande toch enorme risico's?
Dan is het namelijk zeer goed mogelijk dat men je ernstig neemt, dat wat jij als grap bedoelde, wordt gedrukt en rondgebazuind alsof het uit een of andere goddelijke toeter is gekomen.
Zeg nu zelf, om maar één voorbeeld te geven: ik wil een wet die roken IN DE HUISKAMER verbiedt als zich daar kinderen bevinden. Wie daar niet meteen de absurde humor van inziet, moet dringend eens een paar keer langer uitslapen.
Is het geen prachtige Monty Python-scène? De bel van de voordeur gaat. Moeder de vrouw doet de deur open, en prompt stormt een tot de tanden gewapend team para's van een of ander gespecialiseerd legeronderdeel de gang in, verspreidt zich over de living, waarna een van de soldaten aan ieders adem gaat ruiken of niemand de laatste vijf minuten aan het roken was. In het midden van de living ligt een baby in z'n wieg te kraaien.
Toppunt zou zijn dat niemand rookt, behàlve de baby.
Geef nu toe: dit soort voorstellen zijn toch zàlig? In welk ànder land doen beleidsmensen zò hard hun best om een glimlach om de mond van de modale landgenoot te toveren? Nergens toch?

In politics, absurdity is not a handicap.
Napoleon Bonaparte

In mijn element

Opnieuw een korte boekbespreking. Maar een belangrijke - voor mij toch. Dit is een van de boeken die tot mijn grote verbazing een steeds groter wordende impact begint te krijgen op mijn leven. Verbazend, omdat ik het boek nog niet eens uit heb op het ogenblik dat ik dit schrijf. En toch… Geschreven in een sprankelende stijl die aan champagne herinnert, met een verbijsterend klaar en eenvoudig taalgebruik, en tegelijk inhoudelijk onwaarschijnlijk verhelderend. Een van die boeken waarvan ik nu al denk 'als ik dit maar eens eerder had geweten'. Daar koop je natuurlijk niks voor, maar nu al, en voor de rest van mijn dagen, hoeveel dat er dan ook nog moge wezen, is dit een absolute steun en toeverlaat, een hier-grijp-ik-naar-terug-boek, een herleesboek, een instrument.
Inderdaad. Ik overdrijf soms - ongeveer iedereen die me kent, zegt dat ik soms té enthousiast ben. Zou kunnen. Maar ik kan me niet van de indruk ontdoen dat dit boek en waar het voor staat in de komende jaren wel eens veel belangrijker zou kunnen worden dan men nu inschat.
Om maar te zeggen dat ik Het Element van Ken Robinson een aanrader vind. Je vindt het al in vertaling, en als je echt meteen een link wil...

The problem is never how to get new, innovative thoughts into your mind, but how to get old ones out. Every mind is a building filled with archaic furniture. Clean out a corner of your mind and creativity will instantly fill it.
Dee Hock