Einde van de vakantiereses.

De zomervakantie zit er alweer zo goed als op. Nu ja, als ik dat tenminste zo mag zeggen, want eigenlijk heb ik nooit meer vakantie. Dat is een van de nadelen van met pensioen te zijn. (Een :-) is hier wel op z'n plaats, denk ik)
Overigens, wat vakantie betreft: voor mij zijn daar twee versies van: op vakantie zijn, en op reis zijn. Deze twee zijn niét hetzelfde. Op vakantie zijn betekent voor mij: niets moet en alles kan. Op reis zijn betekent toch meer verplichtingen, bezienswaardigheden bezoeken, verplaatsingen maken, compromissen sluiten, veel gedoe, en vaak ook ongewenst gedoe…
De maand juli was een vakantiemaand.
Wat heb ik te melden?
(En nu volgt enig klaroengeschal)
Mijn schrijfplanning klopte niet alleen helemaal, ik ben bijna een volle week eerder dan voorzien op het eindpunt gekomen van de eerste versie van het manuscript van het nieuwe boek. Op dit ogenblik 118000 woorden. Dat zijn er dus minstens 20000 teveel. Die wegwerken is een van de taken die op het lijstje staan. Vermits ik echter nog behoorlijk veel tijd heb vooraleer dit manuscript klaar moet zijn, heb ik besloten om iets te proberen dat ik nog nooit eerder heb gedaan, en waarvan ik helemaal niet weet of ik het kan, en of ik zelfs maar aan de start geraak, laat staan de eindmeet haal. Geen idee. Een sprong in de duisternis, en we zien wel of we met onze kop tegen de muur knallen of niet.
Wat ben ik van plan?
Dat houd ik nog even voor mezelf. Sorry. De motivatie is groot genoeg, ik hoef echt geen extra motivatie te creëren. Maar als het lukt - als ik dus aan de start geraak, zeg maar - laat ik dat niet alleen hier weten, maar dan, en pas dàn, zeg ik er ook meteen bij wàt ik zinnens ben.
Als het lukt, zullen er wel een paar mensen tevreden zijn - denk ik.
Ik in elk geval zeker.
En als het niet lukt - heb ik het op z’n minst geprobeerd. :-)
(Stay tuned)

The true traveler is he who goes on foot, and even then, he sits a lot of the time.
Colette.